غزل شمارهٔ ۱۱۴۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما زنگ ز آینه زدودیم
۲
در آینه روی خود نمودیم
۳
رندانه در شرابخانه
۴
بر جملهٔ عاشقان گشودیم
۵
مستانه به یک کرشمهٔ دل
۶
از دست جهانیان ربودیم
۷
بی ذوق نبوده ایم یک دم
۸
بودیم به ذوق تا که بودیم
۹
ذوقی دگر است گفتهٔ ما
۱۰
تا بر لب یار لب گشودیم
۱۱
جانان به زبان ما سخن گفت
۱۲
ما نیز به گوش او شنودیم
۱۳
مستیم و خراب و لاابالی
۱۴
ایمن ز غم زیان و سودیم
۱۵
زنده به حیات عشق اوئیم
۱۶
موجود ز جود آن وجودیم
۱۷
سرمست خوشی چو نعمت الله
۱۸
دیگر نبود بس آزمودیم