غزل شمارهٔ ۱۱۴۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مستانه ملک صورت و معنی به هم زدیم
۲
رندانه در قدم قدمی از عدم زدیم
۳
ما را مسلم است دم از نیستی زدن
۴
کز هستی وجود رقم بر عدم زدیم
۵
پروانه وار کاغذ تن را بسوختیم
۶
وز شمع عشق آتشی اندر قلم زدیم
۷
گفتیم انا الحق و علم عالمی شدیم
۸
منصور وار بر سر داری علم زدیم
۹
ما عارفان سرخوش دلشاد عاشقیم
۱۰
مستیم و لاابالی و غم را به هم زدیم
۱۱
با جام می مدام حریفانه همدمیم
۱۲
مستانه زان مدام ز میخانه دم زدیم
۱۳
در دیده روی ساقی و بر دست جام می
۱۴
شادی روی سید خود جام جم زدیم
