غزل شمارهٔ ۱۱۵۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا مجرد از دل و از جان شدیم
۲
همنشین و همدم جانان شدیم
۳
همچو قطره بهر یک دردانه ای
۴
غرقهٔ دریای بی پایان شدیم
۵
از خیال روی یار خویشتن
۶
همچو زلفش بی سر و سامان شدیم
۷
تا که پیدا شد جمال عشق دوست
۸
ما به خود در خود ز خود پنهان شدیم
۹
جان و دل در کار عشقش باختیم
۱۰
لاجرم ما جمله تن چون جان شدیم
۱۱
از برای گنج عشقش روز و شب
۱۲
ساکن کنج دل ویران شدیم
۱۳
تا خبر از زلف و رویش یافتیم
۱۴
بی خبر از کفر و از ایمان شدیم
۱۵
گرد نقطه مدتی گشتیم ما
۱۶
نقطهٔ پرگار این دوران شدیم