متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۵۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر رندی و می نوشی بیا میخانه ای داریم
۲
و گر تو عشق می بازی نکو جانانه ای داریم
۳
اگر از عقل می پرسی ندارد نزد ما قدری
۴
وگر مجنون همی جوئی دل دیوانه ای داریم
۵
درین خلوتسرای دل نشسته دلبری با ما
۶
هزاران جان فدای او که خوش میخانه ای داریم
۷
تو گر گنجی همی جوئی در آ در کنج دل با ما
۸
که گنج ما بود معمور و در ویرانه ای داریم
۹
همه غرقیم و سرگردان درین دریای بی پایان
۱۰
ولیکن هر یکی از ما نکو دُردانه ای داریم
۱۱
چنین جائی که ما داریم به نزد او چه خواهد بود
۱۲
برای شمع عشق او عجب پروانه ای داریم
۱۳
خراباتست و ما سرمست و سید جام می بر دست
۱۴
درین میخانهٔ باقی ، می مستانه ای داریم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.