متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اجازت گر دهد دلبر به پای او سر اندازیم
۲
سر اندازیم در پایش بپا انداز جانبازیم
۳
خیال نقش روی او همیشه در نظر داریم
۴
نمی بینیم جز رویش به غیر او نپردازیم
۵
میان ما و او سریست غیر ما نمی داند
۶
رقیبان غافلند از ما که چون محرم رازیم
۷
اگر جانان بفرماید که جان و تن براندازیم
۸
به جان او که این هر دو حجاب از رو بر اندازیم
۹
نگار نازنین ما اگر نازی کند باری
۱۰
نیازاریم ما ازجان به پیش ناز او نازیم
۱۱
در آ در بحر ما با ما که ما موجیم و او دریا
۱۲
به عینه ما یکی باشیم به اسم و رسم می نازیم
۱۳
بیا ای سید مستان که ما رندان خوش باشیم
۱۴
بیاور ساغر پر می که با وی نیک دمسازیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.