غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
باز ساز عشق را بنواختیم
۲
کشتی دل در محیط انداختیم
۳
عاشقانه خلوت خالی دل
۴
با خدای خویشتن پرداختیم
۵
ما چو دریائیم و خلق امواج ما
۶
لاجرم ما با همه در ساختیم
۷
تیغ مستی بر سر هستی زدیم
۸
ذوالفقار نیستی تا آختیم
۹
اسب همت را از این میدان خاک
۱۰
بر فراز هفت گردون تاختیم
۱۱
عارف هر دو جهان گشتیم لیک
۱۲
جز خدا و الله دگر نشناختیم
۱۳
نعمت الله را نمودیم آشکار
۱۴
عالمی را از کرم بنواختیم