غزل شمارهٔ ۱۱۹۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عشق است که مبتلای اوئیم
۲
در هر حالی برای اوئیم
۳
مستیم و حریف می فروشیم
۴
خاک در آن سرای اوئیم
۵
دل داده به باد در خرابات
۶
سرگشته و در هوای اوئیم
۷
در بحر محیط غرق گشتیم
۸
مائیم که آشنای اوئیم
۹
درد آمد و دردمند میجست
۱۰
می گفت که ما دوای اوئیم
۱۱
چون اوست دوای بینوایان
۱۲
ما بندهٔ بینوای اوئیم
۱۳
از دولت بندگی سید
۱۴
شاهیم ولی گدای اوئیم