متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۹۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ما خود بینیم و خود نمائیم
۲
در آینه خود به خود نمائیم
۳
رندیم و مدام همدم جام
۴
اما تو کجا و ما کجائیم
۵
بحریم و حباب و موج و جوئیم
۶
مائیم که هم حجاب مائیم
۷
هر دم نقشی خیال بندیم
۸
تا بسته تمام برگشائیم
۹
یک رنگ به صد هزار رنگیم
۱۰
یک جای به صد هزار جائیم
۱۱
مستیم و خراب در خرابات
۱۲
رندانه سرود می سرائیم
۱۳
عالم یابند نعمت از ما
۱۴
دارندهٔ نعمت خدائیم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.