غزل شمارهٔ ۱۲۰۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ظاهراً جسم و باطناً جانیم
۲
آخراً این و اولاً آنیم
۳
سخن غیر او مگو با ما
۴
زان که ما غیر او نمی دانیم
۵
وحده لاشریک له گوئیم
۶
مومن و صادق و مسلمانیم
۷
اسم اعظم که جامع اسماست
۸
حافظانه به ذوق می خوانیم
۹
عشق و معشوق و عاشق خویشیم
۱۰
دل و دلدار و جان و جانانیم
۱۱
کنج دل گنجخانهٔ عشق است
۱۲
نقد این گنج و کُنج ویرانیم
۱۳
بندهٔ سید خراباتیم
۱۴
ساقی مست بزم رندانیم