غزل شمارهٔ ۱۲۲۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم
۲
هر نفس شکلی دگر از نو برآرد نور چشم
۳
این چنین خوناب دل کز چشم ما گشته روان
۴
چشم ما بی آبروئی کی گذارد نور چشم
۵
چون خیال اوست هر نقشی که آید در نظر
۶
لاجرم بر پردهٔ دیده نگارد نور چشم
۷
چشم مستش دل ز عیاران عالم می برد
۸
مردم گوشه نشین را خود چه آرد نور چشم
۹
نعمت الله نور چشم مردم بینا بود
۱۰
این چنین نوری به مردم می سپارد نور چشم