غزل شمارهٔ ۱۲۳۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
راحت جانم توئی ای جان و ای جانان من
۲
بی وصالت راحتی چندان ندارد جان من
۳
رونق ایمان من قدرش نبودی این قدر
۴
گر نبودی کفر زلفت رونق ایمان من
۵
نقد گنج تو بود کنج دل ویرانه ام
۶
گنج اگر خواهی بجو کنج دل ویران من
۷
باده می نوشی در آ در گوشهٔ میخانه ای
۸
ذوق ما داری طلب کن مجلس مستان من
۹
مبتلایم از بلایت کار من بالا گرفت
۱۰
دردمندم دُرد دردت می کند درمان من
۱۱
ساقی سرمستم و میخانه را کردم سبیل
۱۲
زاهد مخمور کی ماند درین دوران من
۱۳
میر رندان جهان امروز نزد عارفان
۱۴
نعمت الله منست و سید و سلطان من