غزل شمارهٔ ۱۲۴۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
جان عالم آدم است و دیگران همچون بدن
۲
جان عالم خاتمت گر نیک دریابی سخن
۳
هرچه باشد آدمی را بنده اند از جان و دل
۴
خواه جسم و خواه جان خواهی ملک ، خواه اهرمن
۵
نور چشم عالمی از دیدهٔ مردم نهان
۶
یوسف مصری ولی پیدا شده در پیرهن
۷
روح اعظم گفتمش می گفت مستانه مرا
۸
جان من بادت فدا ای جان و ای جانان من
۹
دائما جام بقا خواهی که نوشی همچو ما
۱۰
در خرابات غنا مستانه خود را در فکن
۱۱
عاشق و مست و خرابم ساقیا جامی بده
۱۲
مطربا قولی بگو با آشنا جامی بزن
۱۳
بت پرستی می کند با بت پرست اندر جهان
۱۴
من خلیل اللهم و باشم همیشه بت شکن