غزل شمارهٔ ۱۲۶۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
من به او زنده توئی زنده به جان
۲
این چنین زنده نباشد آن چنان
۳
نوش کن آب حیات معرفت
۴
تا چو خضر زنده مانی جاودان
۵
صورت و نقشی که آید در نظر
۶
چو خیال اوست بر چشمش نشان
۷
ساقیم مست است و جام می به دست
۸
در سرابستان جان عاشقان
۹
موج و دریا نزد ما هر دو یکیست
۱۰
یک حقیقت در ظهور این و آن
۱۱
جملهٔ اشیاء نشان نام اوست
۱۲
گرچه او را نیست خود نام و نشان
۱۳
گفتهٔ سید حیات جان ماست
۱۴
لاجرم در جان ما باشد روان