متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مست بودی مست رفتی از جهان
۲
مست باشی مست خیزی جاودان
۳
مست خیزد هر که او سرمست رفت
۴
ور رود مخمور باشد همچنان
۵
هر چه ورزی دان که می ارزی همان
۶
قیمتت باشد به قدر این و آن
۷
من نشان از بی نشانی یافتم
۸
بی نشان شو تا بیابی این نشان
۹
تا میان او گرفتم در کنار
۱۰
نیست غیری در کنار و در میان
۱۱
خیز دستی برفشان پائی بکوب
۱۲
سر فدا کن در سماع عارفان
۱۳
نعمت الله گر همی خواهی بجو
۱۴
همچو گنجی در دل صاحبدلان
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.