غزل شمارهٔ ۱۲۷۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حمد تو بینهایت و لطف تو بیکران
۲
با جمله در حدیث و جمال تو بس عیان
۳
فی الجمله چون منم تو همه کیستی بگو
۴
ور خود توئی بگو که من اکنون شدم نهان
۵
در کعبه و کنشت و خرابات وصل تست
۶
در زهد و در صلاح و در انکار و امتحان
۷
فی الجمله عارفیم به هر صورتی که هست
۸
در دیدن صفات و کمال تو هر زمان
۹
با ما توئی و از تو جدا نیست هیچ چیز
۱۰
پیوند ما و تو به کرم هست جاودان
۱۱
نور تو آسمان و زمین را ظهور داد
۱۲
روشن شد از جمال و کمال تو این جهان
۱۳
سید به بنده داد و جودی ز جود خود
۱۴
بنمود آنچه بود به ارباب این و آن