متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مائیم و جام باده و جانان جاودان
۲
از خویش آشنا شده بیگانه جاودان
۳
بگذر ز عقل و عاشق دیوانه را بگیر
۴
یارب که باد عاشق دیوانه جاودان
۵
خوش جنتی است روضهٔ رندان می فروش
۶
جام شراب و صحبت رندانه جاودان
۷
جاوید دل مجاور درگاه دلبر است
۸
ثابت قدم ستاده و مردانه جاودان
۹
در بزم عشق عاشق و مستیم و باده نوش
۱۰
بنشسته دل همی خوش و مستانه جاودان
۱۱
بنموده ایم ظاهر و باطن به هم عیان
۱۲
پیوند جان ماست به جانانه جاودان
۱۳
دیدیم سیدی که جهان در پناه اوست
۱۴
بر عرش دل نشسته و شاهانه جاودان
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.