متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
۲
بنگر که سرآب و سرابیست نظر کن
۳
نقشی و خیالیست از آن رو که خیالیست
۴
در دیدهٔ ما صورت خوابیست نظر کن
۵
اما نظری کن به حقیقت که توان دید
۶
عالم همه چون آب و حبابیست نظر کن
۷
آبست و حبابست درین بحر هویدا
۸
این هر دو به هم جام و شرابیست نظر کن
۹
گر در یتیم است و گر لؤلؤ لالاست
۱۰
در اصل همه قطرهٔ آبیست نظر کن
۱۱
هر ذره که بینی به تو خورشید نماید
۱۲
روشن بنگر ماه نقابیست نظر کن
۱۳
در کوی خرابات بجو سید ما را
۱۴
می بین که چه خوش مست خرابیست نظر کن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.