متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۰۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تو سلطانی به حسن امروز و مه رویان گدای تو
۲
کنم جان عزیز خود فدای که فدای تو
۳
نوائی از تو می خواهم اگر انعام فرمائی
۴
چه خوش باشد اگر یابد نوائی بینوای تو
۵
دلم خلوتسرای تست غیری درنمی گنجد
۶
ندارم در همه عالم کسی دیگر به جای تو
۷
گذشتم از خودی بی شک برای دولت وصلت
۸
به صدق دل شدم دائم برای تو برای تو
۹
اگر چه زاهد رعنا بهشت جاودان جوید
۱۰
بهشت جاودان من در خلوتسرای تو
۱۱
هوای تست عمر من همیشه از خدا خواهم
۱۲
چه خوش عمری که من دارم که هستم در هوای تو
۱۳
مشو بیگانه از سید که سید رند سرمست است
۱۴
به جای خویش می دارش که باشد آشنای تو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.