غزل شمارهٔ ۱۳۱۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل ز جان برگیر و جانان را بجو
۲
کفر را بگذار و ایمان را بجو
۳
سایه بگذار آفتابی را طلب
۴
این مجو ای یار ما آن را بجو
۵
آبروئی جو در این دریای ما
۶
جو چه می جوئی تو عمان را بجو
۷
گنج او درکنج ویران دل است
۸
گنج خواهی کنج ویران را بجو
۹
مجمع اهل دلان گر بایدت
۱۰
مو به مو زلف پریشان را بجو
۱۱
گر حضور صحبتی جوئی چو ما
۱۲
زاهدان بگذار و رندان را بجو
۱۳
نعمت الله را بجو گر عاشقی
۱۴
جام می بستان و مستان را بجو