متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در خرابات مغان ما را بجو
۲
رند سرمستی خوشی آنجا بجو
۳
همچو قطره چند گردی در هوا
۴
خوش روان شو سوی ما دریا بجو
۵
هر دو عالم را به این و آن گذار
۶
حضرت یکتای بی همتا بجو
۷
خوش در آ در بحر بی پایان ما
۸
تشنهٔ آب حیات از ما بجو
۹
هر کجا کنجیست گنجی درویست
۱۰
گنج او در جملهٔ اشیا بجو
۱۱
گرد جو گردی برای آبرو
۱۲
حاصل از دریا و جو ما را بجو
۱۳
نعمت الله جو که تا یابی مراد
۱۴
شارح اسما طلب اسما بجو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.