متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۳۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دنیا و آخرت بر رندان به نیم جو
۲
صد دل به حبه ای و دو صد جان به نیم جو
۳
سودا نگر که عشق به صد جان خریده ایم
۴
بفروختیم روضهٔ رضوان به نیم جو
۵
با گنج عشق مخزن قارون به پولکی
۶
با ملک فقر ملک سلیمان به نیم جو
۷
با درد دل خوشیم دوا را چه می کنیم
۸
داروی ماست دردش و درمان به نیم جو
۹
ای عقل جو فروش که گندم نمایدت
۱۰
کاه است و هست و کاه فراوان به نیم جو
۱۱
گوئی که هست خرمن طاعت مرا بسی
۱۲
صد خرمن چنین بر یاران به نیم جو
۱۳
ما بنده ایم و سید ما نعمت الله است
۱۴
جائی که نیست بندهٔ جانان به نیم جو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.