غزل شمارهٔ ۱۳۴۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
قول ما حق است از حق می شنو
۲
نه مقید بلکه مطلق می شنو
۳
از زبان هر چه آن دارد وجود
۴
گوش کن سرّ انا الحق می شنو
۵
عاشق و معشوق مشتق شد ز عشق
۶
راز این مصدر ز مشتق می شنو
۷
یک زمان با ما درین دریا درآ
۸
حال بحر ما ز زورق می شنو
۹
مجلس رندان ما با رونق است
۱۰
قصهٔ مستان به رونق می شنو
۱۱
ما و حق گر عقل گوید گو بگو
۱۲
من نگویم قول احمق می شنو
۱۳
گفتهٔ مستانهٔ سید بخوان
۱۴
از همه اشیا تو صدّق می شنو
