متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نقشی نبسته ایم به غیر از خیال او
۲
حسنی نیافتم جدا از جمال او
۳
از لوح کائنات نخواندیم هیچ حرف
۴
کان حرف را نبود خطی از مثال او
۵
ما را هوای چشمهٔ آب زلال نیست
۶
تا نوش کرده ایم شراب زلال او
۷
هر کس که نیست عاشق او ، نیست هیچکس
۸
انسان نخوانمش که نخواهد وصال او
۹
ماعاشقان بی سر و بی پای حالتیم
۱۰
از حال ما مپرس که یابی تو حال او
۱۱
ساقی سؤال کرد که می نوش می کنی
۱۲
جانم فدای باده و حسن سؤال او
۱۳
مستست نعمت الله و بر دست جام می
۱۴
بستان و نوش کن که بیابی کمال او
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.