غزل شمارهٔ ۱۳۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نوای عالمی بخشی اگر یابی نوای او
۲
همه بر رای تو باشد اگر باشی برای او
۳
مقام سروری جوئی سر کویش غنیمت دان
۴
بهشت جاودان خواهی در خلوتسرای او
۵
به جانان جان سپار ای دل که کار عاشقان اینست
۶
هوای خویشتن بگذار اگر داری هوای او
۷
بیا و دُردی دردش به شادی روی ما درکش
۸
که خوش دردیست درد دل که آن باشد دوای او
۹
گدای حضرت او شو که شاه عالمی گردی
۱۰
همه باشد گدای تو اگر باشی گدای او
۱۱
اگرچه مختصر باشد به نزد او همه عالم
۱۲
فقیرانه فدا گردم ، فدای که ، فدای او
۱۳
چو بنده هر که فانی شد حیات جاودانی یافت
۱۴
همیشه زنده خواهد بود سید از بقای او
