متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عاشق ارخواهد حدیث از عشق جانان گو بگو
۲
بیدلی گر باز گوید قصهٔ جان گو بگو
۳
نالهٔ دلسوز ما چون عالمی بشنیده اند
۴
بلبل نالان رموزی در گلستان گو بگو
۵
عاشق و مستیم و با بلقیس خود در صحبتیم
۶
هدهد ار گوید حکایت با سلیمان گو بگو
۷
ساقی خمخانهٔ دل ساغر می گو بیار
۸
مطرب عشاق جان دستان مستان گو بگو
۹
دست دل دردامن زلفش زن و ما را مپرس
۱۰
مو به مو احوال این جمع پریشان گو بگو
۱۱
ما مرید پیر خماریم و مست جام عشق
۱۲
در حق ما هر چه گوید عقل نادان گو بگو
۱۳
نعمت الله از کتاب الله گو عشری بخوان
۱۴
میر مستان جهان اسرار مستان گو بگو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.