متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
این و آن در آرزوی او و او
۲
با همه یک رو نشسته روبرو
۳
غیر نور او ندیده چشم ما
۴
گرچه گشته گر به عالم کو به کو
۵
غرقهٔ دریای بی پایان شدیم
۶
عین ما از ما در این دریا بجو
۷
عقل مخمور است و ما مست وخراب
۸
گفتهٔ مخمور با مستان مگو
۹
یک زمان با ما درین دریا نشین
۱۰
گرد هستی را چو ما از خود بشو
۱۱
سهل باشد هر که او بیند به خود
۱۲
ما نمی بینیم جز او را به او
۱۳
سیدم زلف سیادت برفشاند
۱۴
مجمع صاحبدلان شد مو به مو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.