متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۶۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در دو عالم یکست مثلش کو
۲
کی بود مثل چون نباشد دو
۳
به وجود او یکی است تا دانی
۴
این دوئی از چه خاست از من و تو
۵
به ظهور آن یکی هزار نمود
۶
می نماید هزار اما کو
۷
گنج و گنجینه و طلسمی تو
۸
هر چه خواهی ز خویشتن می جو
۹
میل با عاقل دو رو چه کنی
۱۰
باش با عاشقان او یک رو
۱۱
غیر اونیست ور تو گوئی هست
۱۲
نبود هیچ هستئی بی او
۱۳
نعمت الله یکی است در عالم
۱۴
ور تو گوئی که دو برد می گو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.