غزل شمارهٔ ۱۳۷۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می فراوان است اینجا جام کو
۲
دُرد و دردش هست درد آشام کو
۳
ای که می گوئی دمی آرام گیر
۴
با چنین دردی مرا آرام کو
۵
گر نشان و نام می جوئی مجو
۶
در عدم ما را نشان و نام کو
۷
زلف و خالش مرغ دلها صید کرد
۸
خوبتر زان دانه و آن دام کو
۹
جام می در دور می گردد مدام
۱۰
عشق را آغاز یا انجام کو
۱۱
شمس تبریزی ز مصر آمد برون
۱۲
آفتابی آن چنان در شام کو
۱۳
نعمت الله مست و جام می به دست
۱۴
همچو او رندی درین ایام کو
