غزل شمارهٔ ۱۳۷۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
جز یکی نیست در جهان دو مگو
۲
وحده لا اله الا هو
۳
او یکی و مراتبش بسیار
۴
به مراتب یکی نگویم دو
۵
بحر ما موج زد به جوش آمد
۶
آب حیوان روان شد از هر سو
۷
هر که عالم به نور او نگرد
۸
هرچه بیند همه بود نیکو
۹
چشم مردم از او منور شد
۱۰
چون توان دید ذره ای بی او
۱۱
شعر سید به شوق خوش می خوان
۱۲
قول مستانه خوشی می گو
