غزل شمارهٔ ۱۳۹۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
همچو ما کیست در جهان تشنه
۲
بحر جودیم و همچنان تشنه
۳
عین آب حیات چشمهٔ ماست
۴
چشمه در چشم ما به جان تشنه
۵
می رود آب چشم ما هر سو
۶
ما به هر سو شده روان تشنه
۷
خوش کناری پرآب و دیدهٔ ماست
۸
ما فتاده در این میان تشنه
۹
همه عالم گرفته آب زلال
۱۰
حیف باشد که تشنگان تشنه
۱۱
آب دریا و تشنه مستسقی
۱۲
می خورد آب ناتوان تشنه
۱۳
سخن سید است آب حیات
۱۴
خضر وقت امان به آن تشنه
