متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۱۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خیالش نقش می بندم به دیده
۲
چنین نقش و خیالی خود که دیده
۳
به نور اوست روشن دیدهٔ من
۴
نظر فرما که بینی نور دیده
۵
الفبا خواندم و کردم فراموش
۶
خطی بر عالم و آدم کشیده
۷
گذشته از وجود و از عدم هم
۸
نمانده سیئات و هم حمیده
۹
خراباتست و ما مست و خرابیم
۱۰
ز مخموران عالم وارهیده
۱۱
بیا با ما درین دریا و بنشین
۱۲
که دریائیست نیکو آرمیده
۱۳
نگر در آفتاب نعمت الله
۱۴
که در هر ذره ای روشن بدیده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.