غزل شمارهٔ ۱۴۱۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خیالش نقش می بندم به دیده
۲
چنین نقش و خیالی خود که دیده
۳
به نور اوست روشن دیدهٔ من
۴
نظر فرما که بینی نور دیده
۵
الفبا خواندم و کردم فراموش
۶
خطی بر عالم و آدم کشیده
۷
گذشته از وجود و از عدم هم
۸
نمانده سیئات و هم حمیده
۹
خراباتست و ما مست و خرابیم
۱۰
ز مخموران عالم وارهیده
۱۱
بیا با ما درین دریا و بنشین
۱۲
که دریائیست نیکو آرمیده
۱۳
نگر در آفتاب نعمت الله
۱۴
که در هر ذره ای روشن بدیده
