غزل شمارهٔ ۱۴۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در شهادت شاهدی از غیب بی عیب آمده
۲
این چنین شادی خوش بی عیب از غیب آمده
۳
در گلستان غنچهٔ گل در هوای روی او
۴
پیرهن بدریده و بی دامن و جَیب آمده
۵
آن معانی بدیع او بدیع دیگر است
۶
زان که بر وی این کلام الله بی رَیب آمده
۷
نو عروس فکر بکرم شاهدی بس دلکش است
۸
در مشاهد شاهدی می خواهد از غیب آمده
۹
در جوانی نعمت الله با سواد و معرفت
۱۰
این زمان باز آمده پروانه با شیب آمده
