غزل شمارهٔ ۱۴۲۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چشم نابینای ما از او بینا شده
۲
هرکه دیده دیدهٔ ما همچو ما شیدا شده
۳
آفتابی رو به مه بنموده در دور قمر
۴
این چنین حسن خوشی در آینه پیدا شده
۵
آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود
۶
قطره قطره جمع گشته وانگهی دریا شده
۷
دل به دست زلف او دادیم چون ما صد هزار
۸
سر به پای او نهاده در سر سودا شده
۹
ما بلای عشق او آلاء و نعما گفته ایم
۱۰
زانکه کار مبتلایان از بلا بالا شده
۱۱
عشق آمد شادمان و عقل و غم بگریختند
۱۲
این چنین شاه آمده ساقی بزم ما شده
۱۳
سید ما عاشقانه ترک عالم کرد و رفت
۱۴
گوئیا با حضرت یکتای بی همتا شده
