متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جز یکی نیست بیائید که گوئیم همه
۲
همه از عین یکی باز بجوئیم همه
۳
ای که گوئی که چنان گفت و چنین می گوید
۴
وقت آن است که در آب بشوئیم همه
۵
ما همه آب حیاتیم و همه بحر محیط
۶
گرچه مانند حبابیم بر اوئیم همه
۷
بوی آن زلف ز هر تارهٔ مو می شنویم
۸
لاجرم زلف بتان جمله ببوئیم همه
۹
عقل دیوانه شود چون شنود قصهٔ عشق
۱۰
دور نبود که بگوئیم که دوئیم همه
۱۱
آبروی همهٔ قطره چو ما می بینیم
۱۲
شاید ار ما همهٔ قطره بپوئیم همه
۱۳
نعمت الله چو یکی باشد آن یک همه اوست
۱۴
آن یکی را سزد ار زان که بگوئیم همه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.