متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
برافشان کلاله ز روی چو لاله
۲
صراحی به دست آر پرکن پیاله
۳
مکن عیب رندان اگر باده نوشند
۴
که پیش از من و تو چنین شد حواله
۵
اگر عشق جانان مرا حاصل آید
۶
روان جان سپارم چو این است احاله
۷
منم بندهٔ او و دارم گواهان
۸
دلم وقف عشق است و جانم قباله
۹
میان من و او چو موئی نگنجد
۱۰
چه قدر رقیب و چه جای دلاله
۱۱
اگر نی بنالد مزن دست بر وی
۱۲
که از نالهٔ ما گرفته است ناله
۱۳
اگر ذوق داری بخوان گفتهٔ ما
۱۴
که یک پند سید به از صد رساله
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.