متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۴۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
برو ای عقل و پند مست مده
۲
پند سرمست می پرست مده
۳
جان مده گر هوای ما داری
۴
دامن ذوق ما ز دست مده
۵
ساقیا جام می بیار و بیا
۶
به جز از می به دست مست مده
۷
خاطر ما چو زلف خود مشکن
۸
سر موئی به ما شکست مده
۹
نعمت الله را به دست آور
۱۰
لیکن او را به هر چه هست مده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.