غزل شمارهٔ ۱۴۴۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
برو ای عقل و پند مست مده
۲
پند سرمست می پرست مده
۳
جان مده گر هوای ما داری
۴
دامن ذوق ما ز دست مده
۵
ساقیا جام می بیار و بیا
۶
به جز از می به دست مست مده
۷
خاطر ما چو زلف خود مشکن
۸
سر موئی به ما شکست مده
۹
نعمت الله را به دست آور
۱۰
لیکن او را به هر چه هست مده
