غزل شمارهٔ ۱۴۴۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چنین دیوان که ما داریم از دیوان دیوان به
۲
چه جای دیو با دیوان که از ملک سلیمان به
۳
دوای درد دل درد است اگر داری غنیمت دان
۴
که دُرد درد عشق او به نزد ما ز درمان به
۵
رهاکن کفر و هم کافر مسلمان باش مردانه
۶
چوخواهی مرد ای درویش اگر میری مسلمان به
۷
دل معمور آن باشد که خوش گنجی بود در وی
۸
دگر گنجی در او نبود بسی زان کنج ویران به
۹
چو دل با تو نمی ماند به دلبر گر دهی اولی
۱۰
چو جای از تن بخواهد شد فدای روی جانان به
۱۱
خراباتست و رندان مست و ساقی جام می بر دست
۱۲
چنین بزمی ملوکانه ز خاقانی خاقان به
۱۳
غلام سید ما شو که سلطان جهان گردی
۱۴
به نزد حق غلام او بسی از شاه سلطان به
