متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۵۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نرگست را باز سرخوش کرده ای
۲
سنبلت بر گل مشوش کرده ای
۳
دست از خون دل بیچارگان
۴
باز می بینم منقش کرده ای
۵
آتشی در جان ما انداختی
۶
گوئیا نعلم در آتش کرده ای
۷
جان ما را مبتلا کردی به هجر
۸
عیش ما را باز ناخوش کرده ای
۹
من نگویم ترک عشقت گر چه تو
۱۰
یاری دیرینه ترکش کرده ای
۱۱
ای دل آخر چیست حالت بازگوی
۱۲
کاین چنین افتاده ای غش کرده ای
۱۳
حال دل سید ز زلف یار پرس
۱۴
زآنکه دل آنجا تو بندش کرده ای
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.