متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۶۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بیا بر چشم ما بنشین که خوش آب روان بینی
۲
دمی از خود بیاسائی سر آبی چنان بینی
۳
در آ در گوشهٔ دیده کناری گیر از مردم
۴
که بر دست و کنار آنجا کنارش در میان بینی
۵
خیال عارضش جوئی در آب چشم ما می جو
۶
که نور دیدهٔ مردم درین آب روان بینی
۷
به بحر ما خوشی چون ما در آ با ما دمی بنشین
۸
که ما را عین ما هم چون محیطی بی کران بینی
۹
نشان و نام خود بگذار بی نام و نشان می رو
۱۰
چو بی نام و نشان گشتی به نام او نشان بینی
۱۱
حریف بزم رندان شو که عمر جاودان یابی
۱۲
به میخانه در آ با ما که میر عاشقان بینی
۱۳
ز سید جام می بستان و جام و می به هم می بین
۱۴
بیابی لذتی چون ما اگر این بینی آن بینی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.