غزل شمارهٔ ۱۴۶۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
شاه عالم گداست تا دانی
۲
این گدا پادشاست تا دانی
۳
هر خیالی که نقش می بندی
۴
مظهر حسن ماست تا دانی
۵
در محیطی که نیست پایانش
۶
جان ما آشناست تا دانی
۷
دل مجنون به عاشقی لیلی
۸
مبتلای بلاست تا دانی
۹
دُرد دردش بنوش خوش می باش
۱۰
که تو را این دواست تا دانی
۱۱
آفتابی و سایهٔ عالم
۱۲
مر ترا در قفاست تا دانی
۱۳
نعمت الله به خلق بنماید
۱۴
هر چه لطف خداست تا دانی
