متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
همه تقدیر اوست تا دانی
۲
همه زان رو نکوست تا دانی
۳
جسم و جان را به همدگر می بین
۴
بنگر آن مغز و پوست تا دانی
۵
گفتهٔ عاشقان به جان بشنو
۶
غیر این گفتگوست تا دانی
۷
آب باشد یکی و ظرف بسی
۸
گر چه مشک و سبوست تا دانی
۹
با تو گر ماجرا همی دادم
۱۰
غرضم شستشوست تا دانی
۱۱
جام گیتی نماست در نظرم
۱۲
جسم و جان روبروست تا دانی
۱۳
نعت الله که نور دیدهٔ ماست
۱۴
مظهر لطف اوست تا دانی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.