غزل شمارهٔ ۱۴۷۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
نعمت الله نمی شود فانی
۲
این چنین دانی ار مسلمانی
۳
عارف ار خرقه ای براندازد
۴
نقش بندد خیال سبحانی
۵
هر که او جان فدای جانان کرد
۶
شاید ار گوئیش که جانانی
۷
یک حقیقت به هر زبان گویا
۸
خوش کلامی بود اگر خوانی
۹
سر زلفش اگر به دست آری
۱۰
جمع گردی ازین پریشانی
۱۱
قول سید شنو که سلطان است
۱۲
چه کنی گفته های خاقانی
