غزل شمارهٔ ۱۴۸۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی
۲
بجز از گفتهٔ عشاق نخواند سخنی
۳
عاشقانه ز سر ذوق سخن می گویم
۴
غیر این گفتهٔ مستانه نماند سخنی
۵
سخن واعظ مخمور به کاری ناید
۶
گرچه آید به سر منبر و راند سخنی
۷
سخن نیک توان گفت ولیکن به محل
۸
خود سخن بد کند آنکس که نداند سخنی
۹
سخن سید ما ملک جهان را بگرفت
۱۰
که تواند که به سید برساند سخنی
