متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زر به باران ده که تا جان را بری
۲
ور زرت باشد بشو از جان بری
۳
سلطنت خواهی سر و زر را بباز
۴
سلطنت خود نیست کار سرسری
۵
بگذر از یاساق و راه شرع گیر
۶
گر به ایمان تابع پیغمبری
۷
پای همت بر سر دنیا بکوب
۸
تا بر آری دست و پای سروری
۹
نو عروسانند فکر بکر من
۱۰
خوشترند از لعبتان بربری
۱۱
گر بیابی حبه ای از قند ما
۱۲
گنج قارون را به یک جو نشمری
۱۳
همچو سید تخم نیکی را بکار
۱۴
گر همی خواهی که از خود برخوری
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.