شاه نعمت‌الله ولی · مثنویات

شمارهٔ ۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خوش بگو ای یار بسم الله بگو
۲
هرچه می جوئی ز بسم الله بجو
۳
اسم جامع جامع اسما بود
۴
صورت این اسم عین ما بود
۵
در مقام جمع روشن شد چو شمع
۶
آنچه مخفی بود اندر جمع جمع
۷
جلمهٔ اسما به اعیان رو نمود
۸
صد هزار اسما مسمی یک وجود
۹
هر کجا اسمی است عینی آن اوست
۱۰
هر کرا عینیست اسمی جان اوست
۱۱
مجمع مجموع انسان آدمست
۱۲
لاجرم او قطب جمله عالمست
۱۳
هرکسی کو مظهر الله شد
۱۴
ز آفتاب حضرتش چون ماه شد
۱۵
جسم و روح و عین و اسم و این چهار
۱۶
ظل یک ذاتند نیکو یاد دار
۱۷
نعمت الله مظهر او دانمش
۱۸
صورت اسم الهی خوانمش

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.