متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · مثنویات

شمارهٔ ۲۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بود ما از بود او پیدا شده
۲
جمع گشته قطره و دریا شده
۳
بر سر آبی و پنداری سراب
۴
غرق آبی آب می جوئی ز آب
۵
قطره و موج و حباب و بحر و جو
۶
هر یکی را گر بیابی آب جو
۷
در محیط دیدهٔ ما کن نظر
۸
یکدمی بنشین و در ما می نگر
۹
جام الوان پر کن از یک خم می
۱۰
تا نماید رنگها از لطف وی
۱۱
عاشقانه می بنوش از جامها
۱۲
شاهدی را می نگر در جامه ها
۱۳
چشم ما هر سو که جنبد در نظر
۱۴
چشمهٔ آب حیاتست ای پسر
۱۵
گر فسردی بر لب جو ژاله ای
۱۶
ور گذاری آب روی لاله ای
۱۷
هر گلی را شیشه ای دان از گلاب
۱۸
هر حبابی کاسه ای می بین پر آب
۱۹
کاسه و کوزه چو بشکستیم ما
۲۰
در میان بحر بنشستیم ما
۲۱
قطره و دریا نماید ما و او
۲۲
کل شیئی هالک الا وجهه
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.