رباعی شمارهٔ ۱۱۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فقری که از او غنای مطلق آید
۲
گر زان که طلب کنی به جان می شاید
۳
من فقر همی جویم و آن خواجه غنا
۴
از خواجهٔ ما فقر و غنا می آید
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.