رباعی شمارهٔ ۱۷۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
۲
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس
۳
بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
۴
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.