رباعی شمارهٔ ۲۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر گه که دل از خلق جدا می بینم
۲
احوال وجود با نوا می بینم
۳
و آن لحظه که بی خود نفسی بنشینم
۴
عالم همه سر به سر خدا می بینم
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.