غزل شمارهٔ ۵۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
اگر آرایش از دکانچهٔ ناموس بستانی
۲
سر آویل تذرو و حلهٔ طاووس بستانی
۳
نگیری هیچ اسباب ترنم، در ضرر افتد
۴
همه هیهات برداری، همه افسوس بستانی
۵
چراغت از دل آتش پرستان گر شود روشن
۶
در اندازی درآتش سبحه و ناقوس بستانی
۷
ادب از دست بگذاری و سودای وصال او
۸
به لعلش جان دهی در آستانش، بوس بستانی
۹
هر آن سرمایهٔ مقصود نایاب تر، عرفی
۱۰
نجویی گر دهندت قدر نامحسوس بستانی
